Funkcjonariusz Straży Granicznej

Czym się zajmuje?

Podstawowym zadaniem funkcjonariusza straży granicznej jest ochrona granic kraju (a praktycznie - granic UE) i zapobieganie przestępstwom. Sprawdza ważność i autentyczność paszportów i wiz, w uzasadnionych przypadkach może odmówić prawa wjazdu na terytorium Polski. 

Wymagane cechy

Musi mieć refleks i intuicję, często się bowiem zdarza, że granicę usiłują przekroczyć (z fałszywymi dokumentami) ludzie, którzy uciekają przed wymiarem sprawiedliwości. Powinien zatem być zatem osobą spostrzegawczą, zdecydowaną - sprawną fizycznie.

Przy obecnej konkurencji na rynku pracy, szansę na zatrudnienie mają praktycznie kandydaci z wyższym wykształceniem. Szefowie oddziałów najchętniej przyjmują absolwentów prawa, filologii, informatyki. Proces rekrutacji jest długi i bardzo ostry, większość kandydatów odpada już po testach psychologicznych i sprawnościowych.

Kandydat do pracy w służbie granicznej musi być też przygotowany na szczegółowe sprawdzanie swojego życiorysu: kontaktów, powiązań rodzinnych. Osoby, które miały przeszłości zatargi z prawem, problemy z alkoholem czy narkotykami, nie mają szans na tę pracę. Trzeba być również przygotowanym na badanie wykrywaczem kłamstw!

Inne 

Duże znaczenie w procesie selekcji ma znajomość języków obcych na poziomie umożliwiającym przynajmniej swobodną rozmowę. W cenie są zarówno języki najpopularniejsze: angielski, niemiecki, rosyjski, jak i te mniej popularne, a potrzebne na granicy: białoruski, słowacki, ukraiński a nawet... wietnamski.
Kryteria doboru są, jak widać, bardzo ostre. Co Straż Graniczna daje w zamian osobom, które je spełnią? Stabilną służbę precyzyjnie określonymi regulaminami, regularnie wypłacaną pensję i brak monotonii w pracy. Bo na granicy każdy dzień jest inny.

Zawód policjant

Służbę w policji może pełnić obywatel Rzeczypospolitej Polskiej o nieposzlakowanej opinii, korzystający w pełni z praw publicznych.

Wymagane jest posiadanie wykształcenia co najmniej średniego oraz zdolności psychicznych i fizycznych koniecznych do służby w formacjach uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie służbowej.

Aby ubiegać się o pracę w zawodzie policjanta, należy zgłosić się do kadr komendy powiatowej, miejskiej lub wojewódzkiej. Postępowanie kwalifikacyjne rozpoczyna się wraz ze złożeniem w jednej z powyższej instytucji pisemnego podania z prośbą o przyjęcie.
Ponadto obowiązuje przedłożenie następujących dokumentów: wypełnionego kwestionariusza osobowego oraz trzech fotografii, dokumentów potwierdzających posiadane wykształcenie, świadectwa pracy (służby), dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe.
Egzamin rozpoczyna się od rozmowy kandydata z przedstawicielami komórki kadrowej jednostki policji, w celu zapoznania się z jego osobą i tym, co sobą reprezentuje. Obowiązuje ponadto test psychologiczny (wykonywany przy pomocy komputera, pozytywny wynik badań to min. 30% wymagań, jakie stawia policja) a także egzamin stwierdzający sprawność fizyczną kandydata. Egzamin obejmuje zestawy ćwiczeń pozwalających na ocenę pożądanych u policjanta cech takich, jak: moc, siła, zwinność, wytrzymałość, koordynacja ruchowa.
Oceny kandydata dokonuje zespół, w którego skład wchodzą: przełożony bądź jego zastępca, psycholog oraz przedstawiciel komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych. Przyjęcia do służby w Policji odbywają się cztery razy w roku w stałych terminach: 20 lutego, 20 maja, 20 sierpnia i 20 listopada. Bezpośrednio po przyjęciu, policjant kierowany jest na przeszkolenie przygotowujące do wykonywania powierzonych mu obowiązków.
To trudna i często niebezpieczna służba, dlatego po przepracowaniu 15 lat policjant uzyskuje prawo do emerytury

Ile masz lat, jaki wzrost?

Jako cechy preferencyjne w postępowaniu kwalifikacyjnym pod uwagę bierze się przede wszystkim:

1. wzrost co najmniej 175 cm
2. posiadanie prawa jazdy kategorii C
3. nie ukończone 35 lat, uprawianie dyscyplin sportowych, zwłaszcza judo, sportów samochodowych, motorowych
4. ukończenie zasadniczej szkoły zawodowej lub ukończenie co najmniej trzech klas szkoły średniej.

Fundraiser

Fundraiser – inaczej specjalista ds. pozyskiwania funduszy dla organizacji pozarządowych; osoba pozyskująca pieniądze od osób indywidualnych, firm, instytucji rządowych i samorządowych 

Wykształcenie

Aby zostać fundraiserem należy ukończyć szkolenie prowadzone przez Polskie Stowarzyszenie Fundraisingu.  Obejmuje ono zagadnienia dotyczące określania grupy docelowej, metod dotarcia do grupy, wyboru narzędzi, przygotowania planu działania. Podporządkowane jest 5 podstawowym zasadom, na którym oparty jest Kodeks Etyczny Fundraisingu: zasadzie uczciwości, szacunku, konsekwencji, empatii, przejrzystości.

Cechy osobowości

 Do wykonywania tej profesji niezbędne są ponadto takie cechy jak:  otwartość, umiejętność nawiązywania kontaktów, umiejętność efektywnej i sprawnej komunikacji, wytrwałość, systematyczność, umiejętność argumentowania i przekonywania.

Groomer

Groomer – inaczej „psi fryzjer” lub też po prostu specjalista od pielęgnacji zwierząt, zwłaszcza rasowych (przede wszystkim  strzyżenie, ale też kąpiel, suszenie, podstawowe zabiegi pielęgnacyjne, czesanie). Jest to profesja stosunkowo młoda w Polsce, zarezerwowana dla prawdziwych pasjonatów zwierząt rasowych.
Aby zostać groomerem należy ukończyć kurs, najlepiej taki, który kończy się uzyskaniem certyfikatu MGC (Master Groomer Certificate) i jest honorowany również za granicą. Kurs ten trwa 12 tygodni.

Mediator sądowy

Mediator sądowy – osoba nie zaangażowana w konflikt, która za pomocą określonych procedur mediacyjnych pomaga stronom dojść do porozumienia poza salą sądową. Ugoda, która jest  zawarta przed mediatorem, zostaje zatwierdzona przez sąd i wtedy ma moc ugody zawartej przed sądem. Na mocy ustawy mediatorem może zostać osoba mająca pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca w pełni z praw publicznych. 

Wykształcenie 
Wykształcenie prawnicze nie jest tu konieczne, choć może być pomocne w przypadku mediacji z zakresu sporów gospodarczych. W przypadku konfliktów rodzinnych pożądane jest wykształcenie psychologiczne, pedagogiczne, socjologiczne czy z zakresu resocjalizacji. Wyróżnia się kilka rodzajów mediacji, co daje możliwość wyspecjalizowania się w wąskim zakresie spraw, m.in. mediacje rodzinne, cywilne, pracownicze, gospodarcze, społeczne, karne. 

Cechy osobowości
umiejętność efektywnego komunikowania się z innymi – nawiązywania i podtrzymywania kontaktu, umiejętność słuchania, umiejętność precyzyjnego wyrażania swoich myśli, umiejętność radzenia sobie w sytuacjach trudnych - konfliktowych, empatia, odporność na stres. Aby zostać mediatorem sądowym należy mieć ukończone 26 lat oraz kurs lub studia podyplomowe w tym zakresie.

Programista gier komputerowych

Programista gier komputerowych – inżynier oprogramowania zajmujący się tworzeniem gier komputerowych lub programów podobnego typu. Uczestniczy w całym procesie  tworzenia gier, dokonuje modyfikacji i poprawek. Pracuje w zespole, nad którym nadzór sprawuje główny programista. Tworzy kod używający zasobów gry, natomiast same zasoby są tworzone przez grafików, muzyków, itp – stąd też umiejętność efektywnej współpracy z innymi, skutecznej komunikacji jest tu niezbędna. 

Wykształcenie 
Wskazane jest wykształcenie techniczne z branży informatycznej, bardzo dobra znajomość języków programowania (np. Java), doświadczenie w programowaniu gier. 

Cechy osobowości
To zawód polegający na wykonywaniu pracy wymagającej dużego nakładu czasu, cierpliwości, odporności na stres i wytrwałości, a przede wszystkim innowacyjności i kreatywności. Bardzo często wiąże się także z pracą po godzinach, zwłaszcza gdy zbliża się termin wydania gry, zatem nierzadko trudno w tym zawodzie o stały i zaplanowany rozkład dnia oraz systematycznie poświęcany czas dla bliskich.

Doradca do spraw żywienia

Doradca ds. żywienia – osoba dopasowująca i przygotowująca dla klienta odpowiednią dietę oraz dodatkowe zalecenia (np. ruch, gimnastykę) zależnie od dokonanej wcześniej diagnozy: pomiaru ilości tkanki tłuszczowej i mięśni w organizmie, poznania stylu i trybu życia, stanu zdrowia, upodobań kulinarnych, wcześniejszych doświadczeń z dietą, itd. 
Potrzebne wykształcenie
Do wykonywania tego zawodu uprawnia m.in. ukończenie dietetyki. Dietetykę można studiować na uniwersytetach przyrodniczych, niektórych akademiach medycznych. 
Wymagane cechy osobowości
Wśród cech charakteru, niezbędnych w tym zawodzie wymienić należy przede wszystkim otwartość, komunikatywność, umiejętność współpracy z ludźmi, empatię, tolerancyjność, cierpliwość. Ponieważ zadaniem doradcy ds. żywienia jest wspomaganie procesu leczenia za pomocą doboru określonego rodzaju diety - osoba pracująca na tym stanowisku powinna także bardzo dobrze radzić sobie we współpracy z innymi specjalistami, np. lekarzami czy rehabilitantami.