Doradca medyczny

Planujecie studia na kierunku medycznym i karierę lekarza? Mamy dla Was coś jeszcze. Stanowisko doradcy medycznego cieszy się nie tylko uznaniem, ale również wysokimi zarobkami.

DORADCA MEDYCZNY

Stanowisko bardzo często mylone z przedstawicielem handlowym, jednakże oba zawody różnią się nie tylko zakresem obowiązków, ale także wymaganiami względem kandydatów.Wyróżnia się dwie kategorie doradców medycznych.

Pierwsza z nich to osoby, które mają bardzo wysokie kwalifikacje: II stopień specjalizacji, czy tytuł doktora nauk medycznych. Odpowiadają oni za merytoryczny kontakt z badaczami, konsultują tworzenie protokołów badawczych, przygotowują fachowe publikacje, które mogą trafić do lekarzy bezpośrednio, albo poprzez specjalistyczną lub popularną prasę.

Druga to osoby, do których obowiązków należy m.in. organizacja i prowadzenie szkoleń dla lekarzy i farmaceutów, przygotowywanie materiałów promocyjnych, współpraca z badaczami, ale bardziej na poziomie operacyjnym niż merytorycznym. Od nich też pracodawcy oczekują wykształcenia medycznego i praktyki lekarskiej, ale równie ważne są umiejętności komunikowania się czy wystąpień publicznych.

WYKSZTAŁCENIE

Od doradcy medycznego oczekuje się wykształcenia medycznego i stażu zawodowego. Ceniona jest także duża specjalistyczna wiedza w określonej dziedzinie medycyny. Dlatego też najlepszymi kandydatami są lekarze z co najmniej pierwszym stopniem specjalizacji i minimum kilkuletnią praktyką zawodową.

Opis kierunku medycyna znajdziecie na studiowac.pl.

RYNEK PRACY

Ofert pracy jest niewiele, ponieważ zapotrzebowanie na doradców medycznych jest mniejsze niż w przypadku przedstawicieli medycznych. Dodatkowo firmy farmaceutyczne same zgłaszają się do lekarzy poprzez wynajęte firmy rekrutacyjne, dlatego też nie szukają doradców przez media.

ILE ZARABIA DORADCA MEDYCZNY?

Nie ma szczegółowych informacji na temat zarobków doradcy medycznego, jednakże średnie wynagrodzenie sięga 19 000 zł.

DODATKOWE INFORMACJE

Od osoby na tym stanowisku wymaga się pracy w grupie, gotowości do częstych wyjazdów służbowych oraz znajomości języka obcego, zwykle angielskiego. Atutem będzie również podstawowa znajomość marketingu, zwłaszcza farmaceutycznego i prawnych regulacji dotyczących firm farmaceutycznych, reklamowania leków, itd.

Tester oprogramowania

Idealna praca dla tych, którzy kochają świat komputerów. Jeżeli tylko zastanawiacie się nad karierą informatyka, to może warto również poznać pokrewne zawody, takie jak właśnie tester oprogramowania.

TESTER OPROGRAMOWANIA

Osoba na tym stanowisku przeprowadza testy funkcjonalności sprzętu IT w konkretnej firmie. Efektem takich tekstów jest tworzenie nowego oprogramowania oraz ulepszanie tych, które już są w firmie.
Do zadań osoby zatrudnionej na takim stanowisku należą:

• tworzenie scenariuszy i przypadków testowych,
• przeprowadzanie testów z zakresu white/black box,
• opracowywanie dokumentacji testowej,
• raportowanie błędów,
• współpraca z programistami.
  

• WYKSZTAŁCENIE

  Chociaż w tym zawodzie największą wartość ma praktyka, pracodawcy cenią sobie szczególnie osoby z wykształceniem wyższym technicznym lub elektronicznym. Odpowiednim kierunkiem studiów będzie informatyka lub elektronika. Opisy kierunków znajdziecie na Studiowac.pl
  Ogromnym ułatwieniem dla samego pracownika, a wielką zaletą kandydata z punktu widzenia pracodawcy, jest również umiejętność programowania.

  RYNEK PRACY

  Rynek jest bardzo otwarty na osoby zajmujące się testowaniem oprogramowania. Wynika to z faktu iż zatrudnienie można znaleźć nie tylko w branży IT, ale również w każdej większej firmie, która pracuje na różnych programach. Firmy te nie tylko chcą unowocześniać swój system, ale przede wszystkim wyszukiwać błędy i je usuwać.

• LE ZARABIA

  Rynkowe zarobki na stanowisku tester oprogramowania komputerowego zawierąją się w przedziale od 3 500 zł. do 5 200 zł. 10 procent przedstawicieli tego zawodu otrzymuje wynagrodzenie w wysokości mniejszej niż 2 500 zł. Natomiast najwyższe płace na jakie mogą liczyć testerzy oprogramowania komputerowego to zarobki rzędu 6 300 zł.

  DODATKOWE INFORMACJE

  Od osób pracujących w tym zawodziewymaga się w szczególności:
  
  
  • znajomości procesu tworzenia oprogramowania,
  • znajomości podstaw obiektowych języków programowania (Java, C++),
  • posiadania certyfikatu z zakresu testowania (ISEB, ISTQB),
  • umiejętności automatyzowania procesów testowania,
  • znajomości zagadnień HRM,
  • znajomości baz danych Oracle oraz MSSQL,
  • umiejętności analitycznego myślenia.

Fizjoterapeuta

Fizjoterapeuta to specjalista, który eliminuje pewne procesy chorobowe w organizmie pacjenta, zapobiega nawrotom chorób i usuwa dolegliwości. W przeciwieństwie do rehabilitanta w leczeniu stosuje nie tylko szereg ćwiczeń gimnastycznych, lecz także nowoczesne metody leczenia, takie jak: krioterapia, leczenie ultrafioletem, podczerwienią czy laserem. Do tego wykonuje masaże zdrowotne.

Popularność zawodu fizjoterapeuty wzrosła w ostatnich latach, głównie ze względu na starzenie się naszego społeczeństwa. Jest coraz więcej starszych ludzi, którzy potrzebują specjalistycznego leczenia.

Jakie trzeba mieć predyspozycje by zostać fizjoterapeutą? 

Żeby zostać fizjoterapeutą trzeba:

dysponować znaczną wiedzą medyczno-anatomiczną,

być sprawnym manualnie,

być silnym fizycznie,

mieć umiejętność nawiązywania kontaktu z innymi,

być cierpliwym i konsekwentnym.

Co zrobić, by zostać fizjoterapeutą?

Fizjoterapeuta powinien skończyć studia licencjackie albo najlepiej - magisterskie, na których zdobędzie nie tylko praktyczne umiejętności, ale także wiedzę teoretyczną - niezbędne m.in. do kształtowania i podtrzymywania sprawności czy wydolności osób w różnym wieku. Oczywiście, można także ukończyć kilkumiesięczny kurs czy studia policealne, ale nie jest to droga, którą polecają specjaliści. 

Studia z fizjoterapii prowadzą: akademie wychowania fizycznego, akademie medyczne i kilka szkół niepaństwowych.

Gdzie może pracować fizjoterapeuta?

Fizjoterapeuci są potrzebni:

w szpitalach,

w ośrodkach zdrowia,

w sanatoriach,

w gabinetach odnowy biologicznej,

w hotelach,

w salonach fitness,

klubach sportowych.

Czasami fizjoterapeuci prowadzą własną działalność i sami przyjeżdżają do swoich pacjentów. Szczególnie tam, gdzie nie ma w pobliżu specjalistycznych ośrodków.

Ile zarabia fizjoterapeuta?

Trudno określić standardowe kwoty, bo fizjoterapeuci są zatrudniani według stawek indywidualnych i wszystko zależy od ich umiejętności. Już w pierwszych latach pracy mogą zarabiać od 2 do 3 tys. zł miesięcznie, ale trzeba pamiętać, że muszą ponosić też niemałe wydatki - głównie na własne kształcenie.

Trener personalny

 Zawód trenera personalnego  jest naprawdę intratny i staje się coraz bardziej popularny. Szansę na sukces mają zwłaszcza Ci, którzy mieszkają w większych miastach, gdzie pogoń za pieniądzem i idealnym ciałem klasy średniej jest na porządku dziennym. Po kilku latach w branży wysilać się też nie trzeba mocno. Opinia trenera jest bardzo ważna i początkowa ciężka praca opłaci się polecaniem go znajomym.

CZYM ZAJMUJE SIĘ TRENER OSOBISTY

Jak sama nazwa wskazuje, trener personalny zajmuje się indywidualnym treningiem. Z zewnątrz czasem wygląda to tak, że taka osoba stoi nad Tobą w siłowni i wyżywa się słownie. Jednak tak naprawdę dobry trener jest po to, by idealnie dobrać pod daną osobę trening, dietę, a nawet pomóc zmienić cały tryb życia. Musi potrafić rozmawiać z ludźmi, doradzać im i wspierać. Czasem krzykiem, czasem rozmową, a czasem po prostu karcącym spojrzeniem.

Jak pracuje trener? To zależy tylko od niego. Zazwyczaj jednak treningi przeprowadza się z samego rana, popołudniami i w weekendy, czyli wtedy, gdy klienci kończą pracę i mają czas na wysiłek fizyczny.

JAKIE SĄ WYMAGANIA WZGLĘDEM KANDYDATA

Jakie cechy trzeba mieć, żeby zostać trenerem? Oto najważniejsze:

należy przejść odpowiedni kurs

posiadać wykształcenie minimum średnie lub skończyć studia na AWF

dobry stan zdrowia to podstawa

bez bardzo dobrej kondycji fizycznej też się nie obejdzie

siła i odporność na stres to również wymagane cechy

JAK ZOSTAĆ TRENEREM PERSONALNYM

Najważniejsze to przejść specjalistyczny kurs podczas którego przechodzi się szkolenie z zakresu anatomii, fizjologii, organizacji treningu, techniki ćwiczeń, dostosowywania programu do potrzeb klientów, psychologii dietetyki i suplementacji, fizjoterapii, technik relaksacyjnych, przedsiębiorczości, podstaw prawnych oraz zasad BHP. 

ILE ZARABIA TRENER PERSONALNY?

Tak naprawdę bardzo trudno to określić, bo wszystko zależy od sytuacji i liczby godzin. Początkujący trener w Warszawie zarabia ok. 1500-2000 zł. Jednak z biegiem lat, wzrostem doświadczenia i zdobywaniu stałych klientów, stawki za godzinę zdecydowanie wzrastają. Najpopularniejsi trenerzy mogą wyciągać nawet do 30 tys. zł miesięcznie.

Kaskader

Definicja kaskadera jest dosyć obszerna. Wbrew pozorom nie jest to tylko osoba, która dubluje aktorów w scenach niebezpiecznych, ale może to być także artysta, który występuje w cyrku.

Praca kaskadera wiąże się z niebezpieczeństwem, ale z drugiej strony trzeba przyznać, że współcześni kaskaderzy pracują znacznie bezpieczniej niż kiedyś.

JAKIE TRZEBA MIEĆ PREDYSPOZYCJE, BY ZOSTAĆ KASKADEREM?

Żeby zostać kaskaderem trzeba być osobą wysportowaną. Liczy się wszechstronność w wielu dziedzinach, bo zadania na planie filmowym nieraz wymagają wielu umiejętności. Poza tym kaskader powinien być punktualny, rzetelny, dokładny i odpowiedzialny. Oprócz siły fizycznej nie mniej ważna okazuje się także znajomość technik psychofizycznych - relaksacyjnych, czy koncentracyjnych.

JAK ZOSTAĆ KASKADEREM?

W Polsce kaskaderstwa można się uczyć tylko w Szkole Kaskaderów "13" w Krakowie. Nauka w niej trwa 12 weekendów a uczestnicy zajęć szkoleni są w 3 dziedzinach: sztuk walki (aikido, judo, zapasy, karate, taekwondo), szermierki (na szablę historyczną, miecz historyczny) oraz akrobatyki i gimnastyki (np. salto w przód, w tył, salto bez rąk). Poza tym pojawiają się takie specjalistyczne dyscypliny jak: jazda konna, wspinaczka, samochód, czy motocykl. Po zakończeniu zajęć odbywa się egzamin a potem lata praktyki, w trakcie których należy zdobyć trzy licencje specjalistyczne. Po zaliczeniu praktyki można dostać się na roczny okres terminowania, a jeśli się sprawdzi może zostać w grupie kaskaderskiej na stałe.

GDZIE MOŻE PRACOWAĆ KASKADER?

Kaskader może znaleźć pracę w filmach, do przygotowywania pokazów rycerskich czy akrobatycznych. Jest to jednak praca dla nielicznych - najlepszych. W Polsce można się doliczyć zaledwie kilkunastu kaskaderów.

ILE ZARABIA KASKADER?

Zarobki kaskaderów zależą od wielkości produkcji i stopnia skomplikowania zadania. Najwięcej pracy kaskaderzy mają latem. Przykładowo stawka dzienna do filmu "Ogniem i mieczem" wynosiła 200 złotych, ale zazwyczaj jest ona wyższa i dochodzi do 1 tysiąca złotych.

Położna

Położna to osoba, która: wspomaga kobiety przy porodzie, kieruje akcją porodową samodzielnie lub przy pomocy lekarza. Zawód położnej jest stary jak świat, związany z misją i wolą pomocy ludziom.

JAKIE TRZEBA MIEĆ PREDYSPOZYCJE, BY ZOSTAĆ POŁOŻNĄ?

odporność psychiczna,

wrażliwość na czyjś ból i cierpienie,

umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach,

sprawność manualna,

siła fizyczna,

odporność na zmęczenie.

JAK ZOSTAĆ POŁOŻNĄ?

Do tego żeby zostać położną jest kilka dróg. Przyszła położna może skończyć:

trzyletnią policealną szkołę pielęgniarek lub położnych; nauka w takiej szkole kończy się egzaminem, który uprawnia do starania się o pracę oraz staż podyplomowy, który trwa 12 miesięcy <- ten system jednak już się powoli kończy,studia położnicze - studia licencjackie (3 lata) i uzupełniające magisterskie (2 lata). Absolwentki tych studiów są zdolni do planowania, realizowania i oceny opieki położniczo-ginekologicznej oraz sprawowania jej nad kobietą w różnych okresach jej życia. 

GDZIE MOŻE PRACOWAĆ POŁOŻNA?

Położna pracuje oczywiście głównie w szpitalach i klinikach położniczych. Może też znaleźć zatrudnienie w sanatoriach lub samodzielnie otworzyć praktykę położniczą.

ILE ZARABIA POŁOŻNA?

Położne z reguły zarabiają lepiej niż pielęgniarki, szczególnie w prywatnych klinikach. Trudno mówić o średnich zarobkach, bo wszystko zależy od liczby godzin pracy i wykonanych zabiegów.

Wizażysta

Wizażysta to osoba, która zajmuje się aranżacją twarzy - wykonuje makijaż, zabiegi pielęgnacyjne włosów, brwi, ust, oczu i uszu. Zadania wizażysty i stylisty są podobne, z tą różnicą, że stylista dodatkowo tworzy wizerunek - określa, w jaki sposób dana osoba powinna się ubierać.

WAŻNE: Wizażystą i stylistą może być zarówno kobieta, jak i mężczyzna.

Jakie trzeba mieć predyspozycje by zostać wizażystą?

Na pewno w tym zawodzie przydadzą się takie umiejętności i cechy jak:

- cierpliwość,

- komunikatywność, otwartość (w końcu to praca z ludźmi!)

- talent - wrażliwość na kolor, światło, urodę i wyobraźnia plastyczna,

- wiedza bliska tej, jaką ma kosmetolog,

- otwartość na nowinki. 

Co zrobić, by zostać wizażystą?

Są dwie drogi, którymi może pójść kandydat na wizażystę:

ukończenie studiów z kosmetologii, najlepiej z odpowiednią specjalizacją,

uczestniczenie w kursach, szkoleniach lub chodzenie na zajęcia do szkoły policealnej.

Gdzie może pracować wizażysta?

Zapotrzebowanie na wizażystów jest coraz większe i dlatego, jeśli chodzi o tę branżę, kryzys jej nie straszny.

Wizażyści mogą pracować: w salonach kosmetycznych, w firmach i koncernach kosmetycznych, na pokazach mody i makijażu, w telewizji, przy sesjach zdjęciowych, przy realizacji reklam, w studiach kosmetycznych (prowadzenie szkoleń wizażu i stylizacji).  Wizażyści przeważnie nie mają etatów - pracują na zlecenie.

Broker edukacyjny

Zawód:  Broker edukacyjny - pośrednik między klientem, a rynkiem szkoleniowym. Doradca edukacyjny dobierający kierunek, rodzaj, poziom szkolenia, konfrontując je z potrzebami rynku, uwzględniając przy tym certyfikacje, koszty szkolenia i indywidualne możliwości psychofizyczne i ekonomiczne klienta. Obowiązki zawodowe: Osoba zatrudniona na tym stanowisku jest doradcą w zakresie wyboru ścieżek edukacyjnych dla klientów indywidualnych. Broker edukacyjny może pomóc w wyborze kierunku studiów lub szkoły zawodowej czy technikum, kursu językowego, szkolenia zawodowego, studiów podyplomowych, i wielu innych dostępnych obecnie dróg edukacji i doskonalenia zawodowego. Z jego usług korzystają głównie osoby pragnące pozyskać nowe kwalifikacje zawodowe lub przekwalifikować się z racji bezskutecznego poszukiwania zatrudnienia w zawodzie wyuczonym. Praca brokera edukacyjnego rozpoczyna się od przeprowadzenia szczegółowego wywiadu z osobą zainteresowaną, mającego na celu sprecyzowanie jej możliwości i warunków psychologicznych, a także dotychczasowych osiągnięć i pozyskanych kwalifikacji. W oparciu o pozyskane dane i oczekiwania klienta, broker opracowuje kompleksową ofertę, zawierającą kilka alternatyw jego zdaniem najbardziej korzystnych w danym przypadku.

Wykształcenie: Obecnie w Polsce nie istnieją oficjalne kierunki studiów, które musi ukończyć broker edukacyjny aby móc wykonywać ten zawód. W założeniu jednak musiałby ukończyć studia podyplomowe na specjalności "Broker edukacyjny", które przygotowałyby go do skutecznej realizacji zadań stawianych przed nim i pomagały zdobyć interdyscyplinarną wiedzę oraz umiejętności w zakresie: diagnozy, poradnictwa, własnego rozwoju i prowadzenia działalności gospodarczej.


Wymagania zawodowe: Obecnie w Polsce nie istnieją wciąż oficjalne kierunki studiów, kształcące specjalistów w tym zakresie. W kwestii predyspozycji personalnych broker edukacyjny musi wykazać się kreatywnością, cierpliwością, ponadprzeciętną komunikatywnością i zdolnościami analitycznego myślenia. Doskonała znajomość obecnej sytuacji panującej na rynku edukacyjnym jest w tym przypadku niezbędna. Broker powinien posiadać szczegółową bazę wszelkich placówek edukacyjnych na terenie kraju i poza jego granicami, którą na bieżąco aktualizuje.


Wynagrodzenie: Brokerzy edukacyjni mieliby podejmować własną praktykę prywatną, utrzymując się z prowizji od placówek edukacyjnych, które w oczywisty sposób korzystają na ich działalności. Zarobki brokera edukacyjnego są więc rozliczane w oparciu o prowizje od produktów i usług edukacyjnych sprzedanych przez placówki polecone przez niego klientom.

Coach

Coach (z ang. coach – osobisty trener) – osoba, która pomaga swojemu klientowi odkryć właściwą drogę do celu, używając do tego swoich umiejętności, doświadczenia życiowego, technik, narzędzi, jak również innych osób, z których klient może skorzystać. Praca coacha oparta jest na partnerskiej relacji i wzajemnym zaufaniu. Polega ona na obserwacji osoby pozostającej pod opieką w trakcie wykonywanej pracy, samoocenie, informacji zwrotnej i planowaniu nowych strategii postępowania.

Co należy zrobić aby dołączyć do stale zwiększającego się grona coachów? Poza posiadaniem odpowiednich predyspozycji do wykonywania tej profesji potrzebne jest również ukończenie specjalistycznych kursów coachingowych, najlepiej tych, które kończą się certyfikatem renomowanej organizacji oraz sporej dawki praktyki. „Wybierając szkołę coachingu warto zweryfikować jakość kadry trenerskiej, oraz skuteczność oferowanego przygotowania do zawodu. Warto poszukać szkoły, które przygotowują do egzaminów renomowanych międzynarodowych organizacji i mają w tym zakresie potwierdzone sukcesy.

Merchandiser

CHARAKTERYSTYKA ZAWODU 

Merchandiser to osoba, której głównym zadaniem jest organizacja ekspozycji produktów na wystawach sklepowych. Na podstawie pozyskanych od klientów sugestii i własnego doświadczenia proponuje im w formie szkicu lub wizualizacji cyfrowej schemat rozmieszczenia konkretnych produktów w przestrzeni sklepowej. Do zadań merchandisera należy realizacja projektu, a także demontaż instalacji po upływie czasu w jakim miała funkcjonować. Proces przygotowania do wdrożenia instalacji obejmuje także analizę planu danego pomieszczenia lub przestrzeni, rozplanowanie cen i dodatkowych informacji o produkcie, oraz zorganizowanie potrzebnych materiałów dekoracyjnych. 


WYMAGANIA 

Kandydatom na stanowisko merchandisera nie stawia się zazwyczaj konkretnych, sprecyzowanych wymogów formalnych, w tym przypadku najbardziej istotna okazuje się kreatywność i umiejętność myślenia przestrzennego. Zazwyczaj obowiązkowe jest posiadanie aktualnej książeczki Sanepidu z ważnymi badaniami lekarskimi, zwłaszcza w przypadku ekspozycji zawierających produkty spożywcze. W każdym wypadku wymagane jest także odbyte szkolenie BHP, ewentualnie gwarantuje je pracodawca. Osoby zatrudniane w charakterze merchandisera zazwyczaj legitymują się wykształceniem średnim. 


WARUNKI PRACY 
Merchandiser przebywa w godzinach pracy głównie w przestrzeniach sklepowych, na których znajdują się aranżowane przez niego ekspozycje. Większość konsultacji i formalności odbywa się bezpośrednio z klientem lub drogą telefoniczną. Merchandiser może liczyć na normowany czas pracy oraz tradycyjną umowę ze stałą pensją miesięczną. 


MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA 

Stanowisko merchandisera jest obecne niemal w każdym centrum handlowym, supermarkecie, a także w mniejszych sklepach, których właścicielom zależy na atrakcyjnej oprawie oferowanego przez nich towaru. Także firmy, promujące swoje dobra na różnorodnych wystawach chętnie sięgają po pomoc profesjonalistów. Oferty tego typu pracy najczęściej znaleźć można w komercyjnych agencjach. 


ZAROBKI 
W zależności od miejsca zatrudnienia stawki wahają się od 5 do nawet kilkunastu złotych za godzinę. W supermarketach oferowane pensje są najniższe, jednak ekspozycja jest aktualizowana stosunkowo często, co wpływa na ostateczny rezultat finansowy. Najwyższe zarobki oferowane są natomiast przez firmy, organizujące wystawy swoich produktów.

http://www.praca.pl

Mystery Shoper

Co robi i dla kogo?

Tajemniczy klient to osoba, której zadaniem jest zbadanie poziomu jakości obsługi w danym punkcie handlowym/usługowym. W Polsce jest to profesja dość młoda (obecnie działa zaledwie kilkanaście profesjonalnych firm oferujących tego typu usługi), choć coraz częściej spotykana, bo firmy są coraz bardziej świadome, jak ważna jest obsługa klienta świadczona na najwyższym poziomie.

Głównym celem badań tajemniczego klienta jest całościowe sprawdzenie standardów obsługi, zaczynając od samego wyglądu placówki, poprzez czas oczekiwania na usługę, kompetencje pracownika i sposób załatwienia sprawy, a na czystości podłogi i toalet kończąc. Po wizycie w wyznaczonym miejscu „podstawiony klient” wypełnia szczegółową ankietę, oceniając wszystkie obszary, które poddawane były badaniu. Jest zachęcany do wyrażenia własnej, subiektywnej opinii oraz do opisania swoich emocji i wrażeń.

Umiejętności i styl pracy 

Aby sprawdzić się w zawodzie tajemniczego klienta, potrzebujesz takich cech jak cierpliwość,zdolność obserwacji oraz spostrzegawczość. Przyda Ci się także zdolność nawiązywania kontaktów i komunikatywność, choć nie zawsze jest wymagana. Natomiast niezwykle ważna jest umiejętność zadawania pytań oraz uważnego słuchania. W przypadku niektórych firm trzeba się też nauczyć charakterystycznych standardów jakości obsługi i na przykład wyglądu danych produktów. Wszystko po to, by wiedzieć jak powinien wyglądać i być podany np. zestaw w McDonaldzie albo miecznik pieczony na ruszcie z sosem z anchois i kaparów.

Jak zdobyć taki zawód? 

Tajemniczym klientem może zostać praktycznie każdy, niezależnie od płci, wieku, wykształcenia czy statusu finansowego. Do wykonania konkretnego zlecenia wybierana jest ta osoba, która maksymalnie będzie odpowiadać profilowi klienta danej instytucji. W specjalnej ankiecie, jaką wypełnia kandydat do pracy jako agent marketingowy, znajdują się pytania m.in. o wiek, adres zamieszkania, wykształcenie i zawód, stan cywilny, dzieci, a także posiadany samochód, sprzęt RTV i AGD czy dostęp do Internetu. Wszystko po to, aby jak najdokładniej określić, w jakich zadaniach tajemniczy klient sprawdzi się najlepiej. Inna osoba zostanie wysłana do salonu aby kupić samochód, inna do banku po kredyt, a jeszcze inna będzie się nadawała do sprawdzenia obsługi w ośrodku SPA. Zanim jednak tajemniczy klient zostanie „wysłany w teren” musi przejść staranne szkolenie, podczas którego poznaje standardy obsługi klienta i produkty/usługi oferowane przez zleceniodawcę, aby w trakcie badania wiedzieć, na co zwrócić szczególną uwagę.

http://praca-enter.pl/zawody/1910/tajemniczy-klient-ang-mystery-shopper

Specjalista do sprawa IT

CHARAKTERYSTYKA ZAWODU 

Specjalista ds. IT – pracownik na tym stanowisku jest odpowiedzialny za bezpośrednie wsparcie techniczne użytkowników, instalacje i konfiguracje sprzętu i oprogramowania, instalacje okablowania oraz konfigurację sieci LAN, WAN, Wybór i zakup sprzętu, oprogramowania i usług teleinformatycznych, prowadzenie ewidencji i rozliczanie zakupów sprzętu, oprogramowanie i usługi oraz pomoc przy wszelkich pracach działu IT.


WYMAGANIA

Specjalista ds. IT musi posiadać wykształcenie o profilu informatycznym oraz rozległą wiedzę z zakresu systemów operacyjnych, serwerowych, sieci LAN. Ponadto musi znać język angielski na poziomie umożliwiającym czytanie dokumentacji technicznej. Osoba na tym stanowisku powinna odznaczać się samodyscypliną, umiejętnością zarządzania, samodzielnością, komunikatywnością, dyspozycyjnością. Ważnym atutem jest także posiadanie prawa jazdy.


WARUNKI PRACY
Miejscem pracy specjalisty ds. IT jest biuro. Może mieć wydzielone pomieszczenie, a może też pracować w jednym pokoju z innymi pracownikami - zależy to przede wszystkim od wielkości i możliwości organizacyjnych firmy. Większość czasu spędza on przed komputerem w pozycji siedzącej. 
Praca ta ma charakter indywidualny. Specjalista IT ma dosyć duży kontakt z innymi ludźmi, a jego praca ma charakter usługowy. Oznacza to, że zwracają się do niego wszyscy, którzy mają problemy z komputerem. Specjalista IT zazwyczaj pracuje w tych samych godzinach co inni pracownicy firmy. Zdarza się, że w przypadku potrzeby dokonania jakichś większych zmian w funkcjonowaniu komputerów i ich oprogramowania musi pracować w nocy lub w dni wolne od pracy, gdyż wtedy jest to najmniej dotkliwe dla użytkowników. W związku z tym wymagana jest pełna dyspozycyjność.


MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA

Specjalista ds. IT może szukać zatrudnienia w firmach informatycznych, projektowych, wdrożeniowych, instytucjach badawczych.


ZAROBKI

Wynagrodzenie na tym stanowisku zależy od doświadczenia, pozycji firmy, regionu kraju. Zarobki kształtują się w okolicy 5000 zł i w górę.

http://www.praca.pl/

Leśnik

WARUNKI PRACY

Miejscem pracy leśniczego jest teren powierzonego mu leśnictwa. W siedzibie leśnictwa (leśniczówce) znajduje się pomieszczenie biurowe, w którym leśniczy przyjmuje interesantów w wyznaczonych godzinach. Większość pracy wykonuje jednak w lesie, przemierzając każdego dnia wiele kilometrów.

Praca leśniczego ma nienormowany charakter. W razie potrzeby zobowiązany jest on do pełnienia obowiązków poza normalnymi godzinami pracy (także w nocy, niedziele i święta). Wbrew pozorom nie jest to praca dla samotników, gdyż leśniczy współpracuje i spotyka się z wieloma osobami. Jest on przełożonym pracowników pracujących na terenie leśnictwa – wydaje im polecenia i egzekwuje ich wykonanie, odpowiada on za wszystkie wykonane prace przed nadleśniczym. Wszystkie czynności, które wykonuje leśniczy lub zleca przydzielonym pracownikom musi odnotować w książce służbowej. Muszą znaleźć się tam wpisy dotyczące stanu zdrowotnego lasu, spostrzeżeń, co do wykonanych lub planowanych prac, szkód wyrządzonych przez różne czynniki.


WYMAGANIA
Leśniczy zmuszony jest do długotrwałych, często samotnych wędrówek po lesie. Musi więc wykazywać wytrzymałość na wysiłek i mieć dobrą orientację w terenie. Konieczność obserwowania lasu wymaga dobrego wzroku i słuchu. Leśniczy musi cechować się skrajnie różnymi umiejętnościami. Z jednej strony musi umieć współpracować i współdziałać w grupie, z drugiej – radzić sobie samodzielnie. Organizując pracę innych, powinien łatwo nawiązywać kontakty z ludźmi.

Zawód ten wymaga dobrej sprawności fizycznej. Leśniczy powinien dobrze widzieć i słyszeć, choć możliwe jest też zatrudnienie osób niedosłyszących. W pracy tej poradzi też sobie osoba z dysfunkcją kończyn górnych. Konieczny jest dobry stan zdrowia, gdyż praca ta często wiąże się z długotrwałym wysiłkiem.


WARUNKI PODJĘCIA PRACY

Leśniczy powinien mieć minimum średnie wykształcenie ze specjalizacją leśniczą. Coraz częściej oczekuje się jednak, że kandydaci do pracy ukończą studia o odpowiedniej specjalności. Leśnictwo oraz inne kierunki związane z gospodarowaniem i ochroną zasobów leśnych można studiować m. in. na Akademii Rolniczej w Krakowie i w Poznaniu oraz w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Osoby, które spełnią wymagania dotyczące stanu zdrowia oraz wykształcenia mogą podjąć pracę leśniczego w każdym wieku.


MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA

Większość leśniczych w kraju zatrudniają Lasy Państwowe. Poza tą instytucją możliwe jest zatrudnienie w lasach prywatnych (jest ich wciąż niewiele) lub założenie własnego zespołu usługowego pracującego na rzecz leśnictwa.

Leśniczy musi być przygotowany na zamieszkanie w okolicy, w której występują lasy. Często otrzymuje mieszkanie służbowe w pobliżu terenu, którym się opiekuje.


ZAROBKI

Zarobki w tym zawodzie są zróżnicowane w zależności od pełnionego stanowiska. Według ekspertów zarobki leśniczego wahają się od 2900 zł do 5800 zł.

Celnik

Celnik - zawód niezwykle trudny, odpowiedzialny, niewdzięczny i niebezpieczny. Ma jednak podstawową zaletę - nie można się w nim nudzić.

Kto nadaje się na celnika?Jak w każdym zawodzie liczą się predyspozycje. Na celnika nadaje się osoba, która ma łatwość przyswajania wiedzy z różnych dziedzin. Jest komunikatywna, potrafi rozmawiać z każdym takim językiem, by nie dochodziło do nieporozumień. Przydają się umiejętności detektywistyczne, czyli m.in. wnioskowanie w oparciu o ludzkie zachowania, mowę ciała, oraz zdolność czytania między wierszami.
Bardzo ważna jest otwartość na zmiany. Pojawiają się one coraz szybciej, coraz bardziej nowoczesne stają się metody pracy. Przeobrażeniom ulega także filozofia pracy celnika. Urzędnik, który dotąd kojarzył się wyłącznie z kontrolą oraz pobieraniem ceł i podatków, to już przeszłość. Dziś jego podstawowym zadaniem jest zapewnienie płynności obrotu towarowego, dbanie o konkurencyjność firm, czyli pilnowanie, by wszyscy ponosili jednakowe obciążenia. 
Kandydat na celnika musi odznaczać się też silnym charakterem i odwagą, bo tylko taka osoba nie ulega naciskom i szantażom, jest w stanie pracować uczciwie i rzetelnie.

Jak zostać celnikiem?Droga do zawodu celnika jest odmienna niż w przypadku innych profesji. Wymagane jest minimum średnie wykształcenie, choć obecnie - w sytuacji dużej konkurencyjności na rynku pracy - atutem jest oczywiście wyższe. Jakie? Nie ma to większego znaczenia. Potrzebni są prawnicy, chemicy, ekonomiści, statystycy, analitycy, historycy sztuki. Praktycznie każdy może pracować w tym zawodzie, pod warunkiem, że zna dobrze przynajmniej jeden język obcy, jest obywatelem polskim, nigdy nie był karany, cieszy się w swoim środowisku nieposzlakowaną opinią i jego stan zdrowia jest bardzo dobry.
Zainteresowani zawodem celnika, którzy spełniają powyższe warunki, muszą uważnie czytać ogłoszenia prasowe, kolejnym krokiem jest złożenie oferty. Jeśli wygra ona w konkursie ofert (odpowiedzią na każde ogłoszenie jest kilkadziesiąt ofert), kandydat proszony jest na rozmowę kwalifikacyjną. Odbywa też spotkanie z psychologiem. O przyjęciu go do pracy decyduje dyrektor urzędu celnego.
Świeżo upieczony funkcjonariusz celny mianowany do służby przygotowawczej, składa uroczyste ślubowanie i otrzymuje informacje o czekającej go ścieżce kariery zawodowej. Ale praktycznie nie wie jeszcze nic o tym, jak wykonywać swoje obowiązki. Zostaje więc przydzielony do doświadczonego kolegi - opiekuna, przy boku którego terminuje przez trzy miesiące. Następnie odbywa praktykę, wędrując przez wszystkie komórki organizacyjne urzędu. Po odbyciu praktyki jest kierowany na podstawowy kurs celny, który trwa około 4 miesięcy. Po kursie otrzymuje atrybut swej celniczej władzy - stempel, którym potwierdza dokonywanie formalności podczas czynności służbowych. Pełnowartościowym celnikiem staje się jednak dopiero po odbyciu służby przygotowawczej trwającej 3 lata. Kończy ją egzamin kwalifikacyjny. Po jego złożeniu pracownik zostaje mianowany do służby stałej.

Jeśli w późniejszej pracy nie popełni rażącego błędu, nie złamie zasad etyki zawodowej, nie wejdzie w konflikt z prawem, ma zapewnioną pracę do emerytury. Stabilizacja to atut tego zawodu.
Polscy celnicy mają takie same prawa, jak ich koledzy w Europie Zachodniej. Mają dokonywać odpraw towarów przewożonych np. z Rosji do Francji czy ze Szwecji do Włoch, jeśli tego zechcą importerzy i eksporterzy.
Dlatego ogromny nacisk kładzie się na szkolenia w zakresie kultury obsługi klientów i etyki zawodowej, oparte na założeniach powstałego w ubiegłym roku Kodeksu etyki funkcjonariusza Służby Celnej.
W tym zawodzie nie zabraknie miejsc pracy dla młodych ludzi. Praca jest trudna, odpowiedzialna, pełna rozmaitych zagrożeń i dlatego w tym zawodzie panuje dość duża rotacja. Zatem zawsze są szanse na karierę w służbie celnej.